در ادامه بازدید از منطقه سرخس و برگشت از دریاچه بزنگان، به سوی سد دوستی در مرز ایران و ترکمنستان حرکت کردیم. برای دسترسی به این سد باید از روستای مزداوند به سمت سرخس حرکت کرده و بعد از یک کیلومتر از این روستا، سمت راست مسیر 70 کیومتری تا سد را دنبال نمایید. با وجود آن که روستاهای بین راه بسیار زیبا و فرخ بخش به نظر می رسیدند، ما اشتیاق بیشتری داشتیم تا خود سد را از نزدیک بینیم به همین دلیل توقف چندانی برای دیدن روستاها نداشتیم. البته با همه اشتیاقی که برای دیدن سد از خود نشان می دادیم، موانع بسیاری برای مشاهده عظمت سد از نزدیک وجود داشت. با این همه، در نهایت توفیق زیارت سد حاصل آمد و این سازه مشترک قابل روئیت گردید. این سد عظمتی را که من تصور می کردم نداشت. یکی از دلایل آن شاید کمی آب بود که حاصل خشکسالی های متوالی در منطقه محسوب می شد. به هر حال هنوز این سد نتوانسته است محل جذاب و دلپذیری را برای بازدیدکنندگان فراهم نماید. با این وجود، علاوه بر ما، حدود 10 خانوار برای بازدید از سد حضور پیدا کرده بودند که در داخل اراضی حریم سد استقرار پیدا کرده و در حال تفریح و گشت گذار بودند. پر واضح است که به دلیل شرایط طبیعی این حضور از سمت ایران تنها در حاشیه مسیر صالح آباد تربت جام امکان پذیر بوده و مناطق پایین دست سد به دلیل شرایط طبیعی و شرایط مرزی قابل استفاده نمی باشد. جهت یادآوری عنوان می دارد که سد دوستی در مرز ایران و ترکمنستان و روی رودخانه مرزی هریرود در شمال شرق ایران احداث شده‌است. این سد از نوع خاکی با هسته رسی به ارتفاع ۷۸ متر و طول تاج ۶۵۰ متر می‌باشد. مخزن این سد دارای گنجایش ۱٬۲۵۰ میلیون مترمکعب می‌باشد.این سد با همکاری مشترک ایران و ترکمنستان ساخته شده و عملیات اجرایی ساخت آن در سال ۱۳۷۹ آغاز و درفروردین سال ۱۳۸۴  افتتاح گردید. دریاچه سد حدود ۳۵ کیلومتر طول دارد و آب آشامیدنی شهر مشهد و آب کشاورزی روستاهای واقع در منطقه چه در ایران و چه در ترکمنستان را تأمین می‌کند.

http://seeiran.ir/wp-content/uploads/2014/09/%D8%AF%D9%88%D8%B3%D8%AA%DB%8C.jpg